Een week eerder gaf de Amerikaanse arbeidsmarkt nog een schok af. Er verdwenen banen in juli en toch stegen de koersen, omdat beleggers daarin vooral een reden zagen waarom de Fed in september niets zou hoeven doen. Deze week kwam de bevestiging uit een andere hoek. Woensdag liet de consumenteninflatie zich netjes in het gareel brengen, donderdag deden de producentenprijzen hetzelfde en sloot de S&P 500 voor het eerst boven de 7.800 punten. Wat begon als een zomer vol nervositeit rond kunstmatige intelligentie en olie, eindigde deze week in iets wat op opluchting lijkt.
Twee inflatiecijfers en één conclusie
De Amerikaanse consumentenprijsindex steeg in juli met 0,1 procent op maandbasis en met 3,4 procent op jaarbasis. De kerninflatie kwam uit op 0,2 procent per maand en 2,5 procent per jaar. Beide cijfers lagen precies op de consensus en beide daalden met een tiende ten opzichte van juni. Huisvesting was goed voor ongeveer tweederde van de stijging, terwijl energie op maandbasis nog eens 1,5 procent daalde. Dat laatste verdient nuance, want op jaarbasis staat energie nog altijd bijna vijftien procent hoger.
Een dag later bevestigde de producentenprijsindex het beeld. Die bleef in juli onveranderd, terwijl economen op een stijging van 0,2 procent rekenden. De kernvariant steeg met 0,2 procent tegen een verwachte 0,3 procent. Op jaarbasis staat de index voor final demand nog altijd 4,7 procent hoger, dus van lage inflatie is bepaald geen sprake, maar de richting is voor het eerst in maanden onmiskenbaar.
Markten trokken hun conclusie onmiddellijk. De kans op een renteverhoging in september daalde volgens de FedWatch van CME naar 42 procent, terwijl de kans op ongewijzigd beleid opliep richting 64 procent. Dat is een aanzienlijke verschuiving voor een week waarin geen enkele bestuurder van de Fed iets nieuws hoefde te zeggen. Voorzitter Warsh had eind juli al aangegeven dat hij markten liever direct op data laat reageren dan op zijn eigen bewoordingen. Deze week zag u precies hoe dat uitpakt.
De AI-rekening verschijnt in het inflatiemandje
Onder de geruststellende koppen zat een detail dat aandacht verdient. De kerngoederen stegen met 0,20 procent op maandbasis, meer dan verwacht, en de belangrijkste verklaring lag bij informatietechnologie. Die categorie werd in één maand 1,4 procent duurder en droeg daarmee twaalf basispunten bij aan de goedereninflatie. Computers, software en telefoons werden duurder omdat de vraag vanuit het bedrijfsleven naar AI-capaciteit de inkoopkosten opdrijft, en die kosten belanden uiteindelijk bij de eindgebruiker.
Dat is een nieuw gegeven. Tot nu toe was de AI-investeringsgolf vooral een verhaal over aandelenkoersen en kapitaaluitgaven. Nu verschijnt zij in het inflatiecijfer zelf. Voor de Fed is dat ongemakkelijk, want dit is geen inflatie die met een hogere rente eenvoudig te temmen valt. Wie datacenters bouwt omdat de concurrentie dat ook doet, laat zich door vijfentwintig basispunten niet tegenhouden. Beleggers die de cijfers van deze week als volledig schoon lazen, hebben dus iets over het hoofd gezien.
Korea komt terug uit de crash
Nergens was het herstel zo uitgesproken als in Seoul. De Kospi steeg donderdag met 3,56 procent naar 6.813 punten en sloot daarmee voor het eerst boven de 6.800. Het was de vierde winstdag op rij en de index staat inmiddels ruim twintig procent boven de bodem van 30 juli, wat technisch gezien een nieuwe stierenmarkt betekent. Samsung Electronics en SK Hynix trokken de kar, gesteund door buitenlandse kopers die in juli juist massaal verkochten.
Het tempo van die ommekeer zegt meer dan het niveau. Nog geen drie weken geleden beleefden dezelfde twee aandelen hun grootste eendaagse stijging ooit, kort nadat zij een historische uitverkoop hadden doorstaan. Geheugenchips presteerden deze week voor het eerst sinds juni beter dan de bredere technologiesector. Dat is prettig voor wie het herstel meemaakt, maar het tekent ook waar de markt nu staat. Een sector die binnen enkele weken dertig procent daalt en vervolgens meer dan twintig procent herstelt, is geen sector waarin positiegrootte een detail is.
Olie hangt nog altijd aan één zeestraat
De oliemarkt liet zien hoe smal de basis onder het optimisme is. Begin van de week liepen de prijzen op toen aanvallen op schepen de hoop op een akkoord over de Straat van Hormuz ondermijnden en Brent de negentig dollar naderde. Donderdag zakte de prijs richting 87 dollar, nadat de aandacht verschoof naar de vraagzijde. Iran en Oman kwamen deze week niet tot overeenstemming over heropening van de doorvaart.
Het Internationaal Energieagentschap verlaagde zijn vraagprognose en waarschuwde dat langdurig conflict en hoge prijzen het verbruik raken. Tegelijk voorziet het bureau dit kwartaal een tekort van 1,8 miljoen vaten per dag, ruim het dubbele van de eerdere raming, terwijl de Amerikaanse voorraden met 17,4 miljoen vaten stegen. Dat is de spagaat van deze markt. Een fysiek tekort en een verzwakkende vraag houden elkaar in evenwicht, en elke krantenkop over diplomatie kan de balans doen doorslaan.
Goud profiteerde van hetzelfde renteverhaal als aandelen. De prijs herstelde deze week richting 4.500 dollar en noteerde donderdag rond 4.446 dollar, terwijl zilver rond de 65 dollar bewoog. Voor een metaal dat in januari nog bijna 5.600 dollar aantikte en vervolgens het zwakste kwartaal sinds 2013 doormaakte, is dat een opmerkelijke draai. De structurele koper op de achtergrond bleef ondertussen dezelfde. Centrale banken kochten in het tweede kwartaal netto bijna 289 ton goud, het hoogste tweedekwartaalcijfer ooit, en dat juist in een periode waarin de prijs scherp daalde.
Waar dit de markten laat
De week levert een prettige combinatie op. De inflatie koelt af, de arbeidsmarkt verzwakt net genoeg om de Fed rustig te houden en de AI-handel is terug. Zowel Amerikaanse als Europese aandelen bewegen rond recordniveaus, waarbij Europese bedrijven over het tweede kwartaal ruim twintig procent winstgroei laten zien.
Toch is de fundering smaller dan de koersen suggereren. De ontspanning berust op twee maandcijfers, en tussen nu en de vergadering van september volgen nog de PCE-cijfers, de arbeidsmarktdata over augustus en een nieuwe inflatiemeting. Olie hangt aan een onderhandeling die deze week opnieuw vastliep. En de AI-investeringen die de markt dragen, verschijnen inmiddels ook aan de kostenkant van datzelfde inflatiecijfer.
Voor ons betekent dat vooral discipline in plaats van overtuiging. Markten die stijgen op opluchting bewegen sneller terug dan markten die stijgen op winstgroei. Wij blijven daarom werken met vaste risicoparameters per positie, omdat het scenario waarin alles meezit en het scenario waarin één cijfer tegenvalt deze week nog maar een tiende procentpunt uit elkaar lagen.
