De week begon met opluchting en eindigde met onbehagen. Maandag trok Washington de geplande aanvallen op Iran in. De olieprijs zakte, de S&P 500 won 1,3 procent en de Nasdaq 2 procent. Donderdag stond Brent weer op 83 dollar en verloor de Dow ruim 460 punten, waarmee een reeks van vijf winstdagen eindigde. Daartussen lag een recordstand die precies één dag standhield.
Wie alleen naar de weekbalans kijkt, ziet een index die nauwelijks van zijn plaats is gekomen. Wie naar de route kijkt, ziet iets anders. Dit was een week waarin bijna elke prijs afhing van informatie die er nog niet was.
De deal die geen deal bleek
Het uitstel van de Amerikaanse aanvallen opende de deur naar hernieuwd overleg met Teheran. Woensdag kwam het bericht dat Iran en Oman een akkoord hadden bereikt over doorvaart in de Straat van Hormuz. De details waren nog niet rond. Brent handelde rond 75 dollar en de markt behandelde het dossier als grotendeels afgehandeld.
Donderdag bleek hoe voorbarig dat was. Zonder concrete tekst en zonder tijdlijn liepen de spanningen opnieuw op en schoot Brent in de late handel door naar 83 dollar. Dat is ruim tien procent in anderhalve dag, op een nieuwsstroom die inhoudelijk nauwelijks veranderde. De energiemarkt prijst op dit moment geen feiten maar de afwezigheid ervan.
Het effect reikte verder dan energie. Hogere olieprijzen betekenen hogere inflatieverwachtingen, en hogere inflatieverwachtingen betekenen een Fed die eerder verkrapt dan versoepelt. Zo werd een geopolitiek bericht binnen enkele uren een rentebericht.
Een arbeidsmarkt die niet warm wil worden
De cijfers uit de arbeidsmarkt vertelden deze week een consistent verhaal. ADP telde in juli 44.000 nieuwe banen in de private sector, tegenover een verwachting van 75.000 en een herziene 95.000 in juni. Het is de zwakste maand in een half jaar. De vacaturecijfers van dinsdag kwamen uit op 7,4 miljoen openstaande posities, ongeveer in lijn met de verwachting, met een vacaturegraad die licht daalde naar 4,4 procent.
Tegelijk lieten de ontslagcijfers van Challenger juist een verbetering zien. In juli werden 33.429 ontslagen aangekondigd, 27 procent minder dan in juni en 46 procent minder dan een jaar eerder. Dat is het patroon dat economen inmiddels aanduiden als laag aannemen en laag ontslaan. De werkloosheid blijft stabiel rond 4,2 procent, niet omdat er veel wordt aangenomen, maar omdat er weinig wordt afgestoten. De participatiegraad staat op 61,5 procent, het laagste niveau sinds de pandemie.
Vrijdagmiddag volgde het officiële banenrapport over juli. De consensus lag rond 83.000 banen bij een ongewijzigde werkloosheid. De spreiding in de ramingen was ongebruikelijk breed, met Vanguard op 18.000 aan de onderkant en Barclays op 100.000 aan de bovenkant. Bij zo'n spreiding is een verrassing eerder regel dan uitzondering.
De obligatiemarkt gelooft de Fed niet
De achtergrond bij dit alles is een rentemarkt die zijn houvast kwijt is. De Fed hield op 29 juli de bandbreedte van 3,50 tot 3,75 procent onveranderd, voor de vijfde vergadering op rij, met drie dissidenten die wel wilden verhogen. Dat is de meest verdeelde stemming sedert 2016. Voorzitter Warsh schrapte kort na zijn aantreden de vooruitkijkende richtingaanwijzingen en heeft die sindsdien niet hersteld.
De obligatiemarkt trok daar zijn eigen conclusie. De dertigjaarsrente liep op naar 5,28 procent, het hoogste niveau sinds 2006. De tienjaars bewoog rond 4,70 procent. Analisten van Bank of America omschreven de reactie als passend bij een geloofwaardigheidsschok rond inflatie. De futuresmarkt prijst inmiddels een kans van ruim zestig procent op een renteverhoging in september.
Dat is de kern van de spanning. Aandelen handelen dicht bij recordniveaus op een winstseizoen waarin 85 procent van de rapporterende bedrijven de verwachtingen versloeg. Obligaties prijzen een centrale bank die achterloopt. Beide kunnen niet lang gelijk hebben.
Onder de index groeit het verschil
De bewegingen op individueel niveau waren fors. Palantir won dinsdag 29 procent na een kwartaal waarin de Amerikaanse commerciële omzet bijna verdubbelde. Western Digital verloor donderdag 13 procent en Sandisk bijna 7 procent op teleurstellende vooruitzichten. Fiserv zakte 12 procent na een winstwaarschuwing, Honeywell Aerospace ruim 21 procent en AppLovin ruim 19 procent. Airbnb en Cloudflare stegen nabeurs met respectievelijk 9 en 16 procent.
SpaceX kende zijn eerste kwartaalcijfers als beursgenoteerd bedrijf en zag donderdag de eerste lock-up aflopen, waarmee ruim 900 miljoen aandelen vrijkwamen ter waarde van ongeveer 101 miljard dollar. Het aandeel steeg op die dag zes procent, ondanks een shortpositie van ruim 32 procent van de vrij verhandelbare stukken.
Goud hield zich staande rond 4.270 dollar per ounce, dicht bij een zevenweeks hoogtepunt. De VIX sloot op 15,15. De markt is dus niet nerveus in de klassieke zin. De onrust zit in de spreiding tussen individuele namen, niet in de index zelf.
Waar dit de markten laat
Deze week liet zien wat er gebeurt wanneer een markt geen richtingaanwijzers meer krijgt. De Fed geeft geen sturing, het akkoord over Hormuz geeft geen tekst en de arbeidsmarktcijfers geven geen eenduidig signaal. In dat vacuüm wordt elke datapublicatie zwaarder gewogen dan ze verdient en beweegt de prijs harder dan het nieuws rechtvaardigt.
Voor de komende weken liggen de ankerpunten vast. De inflatiecijfers van 12 en 13 augustus wegen zwaarder dan gebruikelijk, omdat ze de hogere energieprijzen deels zullen bevatten. De notulen van de julivergadering op 19 augustus geven inzicht in hoe diep de verdeeldheid binnen het comité werkelijk zit. Daarna volgt de vergadering van 15 en 16 september.
Tot die tijd is dit geen markt waarin een sterke overtuiging beloond wordt. Het is een markt waarin de omvang van de positie belangrijker is dan de richting ervan. Wie in een omgeving zonder wegwijzers hard doorrijdt, komt zelden aan waar hij dacht te gaan.
