Zelden lagen twee krantenkoppen zo ver uit elkaar als deze week. Aan de ene kant een olieprijs die maandag de grootste dagsprong sinds 2020 maakte, omdat de Verenigde Staten de blokkade rond Iran in ere herstelden. Aan de andere kant een Amerikaans inflatiecijfer dat voor het eerst in zes jaar op maandbasis daalde. Oorlog en desinflatie, tegelijk, in dezelfde week. De markt moest kiezen welk verhaal zwaarder weegt. Het antwoord, voorlopig: allebei een beetje.
Hormuz gaat weer op slot
Het weekend zette de toon. Na wederzijdse aanvallen tussen de VS en Iran kondigde president Trump maandag aan dat de marineblokkade rond Iraanse havens terugkeert. Hij noemde de VS voortaan de bewaker van de Straat van Hormuz en eiste aanvankelijk zelfs een vergoeding van twintig procent op alle vracht door de zeestraat. Die tol werd een dag later alweer ingetrokken, maar het signaal was afgegeven. Brent schoot maandag bijna tien procent omhoog naar ruim 83 dollar, de grootste dagwinst sinds mei 2020, en klom in de dagen erna richting 85 tot 87 dollar.
Ondertussen werd de situatie op het water grimmiger. Iran raakte twee tankers van het Emiraatse ADNOC, waarbij een zeeman omkwam, en Amerikaanse strijdkrachten voerden meerdere nachten op rij aanvallen uit op Iraanse doelen. De scheepvaart door Hormuz is fors teruggevallen. Wie het interimakkoord van juni nog als een keerpunt zag, weet nu beter. Dit conflict is terug, en de oliemarkt prijst dat in.
De inflatie die er even niet was
Juist in die week kwam het Amerikaanse inflatierapport met een verrassing. De consumentenprijzen daalden in juni met 0,4 procent op maandbasis, de eerste daling in zes jaar, vooral dankzij de tijdelijke wapenstilstand die de energieprijzen liet zakken. De jaarinflatie koelde af van 4,2 naar 3,5 procent, de kerninflatie van 2,9 naar 2,6 procent. Een dag later volgde de producentenprijsindex met een min van 0,3 procent. Twee koele cijfers op rij, precies op het moment dat Fed-voorzitter Kevin Warsh voor het eerst voor het Congres verscheen.
Warsh liet zich niet verleiden tot juichen. Hij noemde het cijfer één datapunt en herhaalde dat het beleidscomité geen tolerantie heeft voor aanhoudend verhoogde inflatie. Vijf jaar boven doel noemde hij een belasting op Amerikaanse huishoudens die hij wil afschaffen. Over de rente gaf hij bewust geen richting. Warsh breekt met de traditie van forward guidance, en dat maakt de markt afhankelijker van datapunten dan ooit. De kans op een verhoging eind juli is na de koele cijfers fors gekrompen, maar een verhoging later dit jaar blijft ingeprijsd. De ironie is wrang: de daling van juni kwam grotendeels door goedkopere energie, en diezelfde energie is deze week alweer duurder.
Chips zoeken een nieuw evenwicht
In de techsector was het beeld deze week ronduit grillig. SK Hynix, vorige week nog gevierd om zijn Nasdaq-debuut, verloor maandag in Seoul ruim vijftien procent en trok de Kospi bijna negen procent omlaag, om dinsdag in New York weer 27 procent te stijgen. TSMC rapporteerde een winstgroei van 77 procent en verhoogde zijn investeringsplannen, maar zag het aandeel toch dalen. ASML verhoogde de omzetprognose stevig en ook dat werd nauwelijks beloond. Sterke cijfers die niet meer omhoog kopen: dat is doorgaans een teken dat er veel goed nieuws in de koersen zit.
Het geld verdween niet uit de markt, het verplaatste zich. Apple zette een nieuw record neer, Amazon, Alphabet en Microsoft wonnen stevig. De AI-trade versmalt niet, hij roteert. Voor wie risico beheert is dat een wezenlijk verschil.
Banken verdienen aan de onrust
De bedrijfscijfers gaven ondertussen weinig reden tot somberheid. Goldman Sachs versloeg de verwachtingen met afstand dankzij recordresultaten in de handel, Morgan Stanley profiteerde van herlevende fusieactiviteit en BlackRock zag het beheerd vermogen groeien naar ruim vijftien biljoen dollar. Volatiliteit is voor deze huizen geen risico maar een verdienmodel. Het cijferseizoen koerst af op een tweede kwartaal op rij met meer dan twintig procent winstgroei. Zolang de winsten dit tempo houden, heeft deze markt een fundament onder zich.
Waar dit de markten laat
Deze week toonde een markt die tegenwind absorbeert zonder te breken. Een oliesprong van tien procent, een heropgelaaid conflict, een Fed die bewust vaag blijft: de indices sloten er per saldo nauwelijks lager op. Maar de rek zit niet overal. De chipsector wordt kritischer beprijsd, de rente-verwachtingen schuiven per datapunt, en elke tanker in Hormuz kan het inflatieverhaal van juni ongedaan maken. Wij blijven gepositioneerd voor beweeglijkheid, met discipline als uitgangspunt. Niet het nieuws bepaalt het resultaat, maar de reactie erop.
