De S&P 500 zet recordsluiting na recordsluiting neer. Bedrijfsresultaten houden stand, AI-sectoren blijven stuwen en aan de oppervlakte ziet de markt er veerkrachtig uit. Maar markten reageren op dit moment niet meer op gebeurtenissen zelf, ze reageren op wat die gebeurtenissen zouden kunnen worden. En dat verschil is precies waar het risico zit.
Een echte deal, herstel van scheepvaartstromen of samenwerking tussen grote spelers kan de druk snel verlichten. Komen die niet, dan zijn dezelfde risico's meteen terug. Dat maakt prijsactie reactief, onregelmatig en moeilijk te vertrouwen. De markt beweegt op hoop, niet op bevestiging.
Aandelen die alles negeren
Aandelen gedragen zich alsof de huidige omgeving beheersbaar is. Winstgroei is sterk en dat geeft de markt genoeg vertrouwen om door te stijgen. Maar andere markten sturen niet hetzelfde signaal.
Olie blijft volatiel. Obligaties verkrappen de financiële condities. Geopolitieke spanningen zijn onopgelost. Dit zijn doorgaans niet de ingrediënten voor een soepele rally.
Het resultaat is een markt die op indexniveau sterk lijkt, maar van binnen steeds selectiever wordt. De kopgroep versmalt. Niet elke sector doet gelijkwaardig mee. Zo'n setup kan een tijdje standhouden, maar alleen zolang de condities niet verder verslechteren.
Het werkelijke probleem is dat risicovolle assets nu fungeren als een bron van hoop, terwijl de economische omstandigheden juist onder druk staan. Verslechteren die omstandigheden verder, dan kan het tegenovergestelde worden afgedwongen door onbetaalbaarheid. En de gevolgen daarvan zouden enorm zijn.
De wereld op één headline
De afgelopen dagen heeft er veel potentiële escalatie plaatsgevonden. Voorlopig is het staakt-het-vuren van kracht en dat is van groot belang. Maar de Straat van Hormuz is nog steeds zwaar beperkt. Alleen begeleide escortvaarten komen erdoor.
En er komen problemen bij. Het Panamakanaal is een strijdpunt geworden tussen China en de VS. Daar gaat jaarlijks ongeveer 6% van de wereldhandel doorheen. Als meerdere problemen die hetzelfde knooppunt raken zich opstapelen, is er reden tot zorg. Olie reageert nog niet alsof het risico is verdwenen, en met de toegenomen escalatie zouden hogere prijzen langer kunnen aanhouden dan verwacht.
China mengde zich nu ook in het verhaal en met goede reden. Ze hebben voldoende voorraden om een tijdje te overbruggen, maar weten dat dit geen permanente oplossing is. Ze moeten handelen. En voor Trump is het feit dat hij de relatie met China evenzeer moet koesteren juist goed nieuws. Het aankomende bezoek kan de katalysator zijn voor een doorbraak.
Tegelijkertijd voegt China een complicerende laag toe. Het land heeft binnenlandse bedrijven voor het eerst wettelijk toegestaan Amerikaanse sancties te negeren. Dat kan onderhandelingen bemoeilijken, of juist een troefkaart zijn aan tafel. Trump zegt dat een deal met Iran dichtbij is en dat de voorwaarden hem bevallen. In echte Trump-stijl dreigt hij ook hard toe te slaan als Iran niet akkoord gaat. Dat zou verwoestend zijn voor zowel markten als economieën.
De komende dagen zullen uitwijzen of er echt vooruitgang wordt geboekt.
Het stille probleem in de obligatiemarkt
Terwijl alle aandacht naar geopolitiek gaat, verkrappen obligatiemarkten op de achtergrond de financiële condities. De Amerikaanse rente is gestegen sinds het conflict begon. De Britse lange rente heeft niveaus bereikt die in decennia niet meer zijn gezien.
Dit is geen toeval. Het weerspiegelt een verschuiving in hoe markten inflatie en toekomstig beleid inprijzen. Een hogere rente betekent strakkere financiële condities. Lenen wordt duurder, waarderingen worden gevoeliger en het hele systeem heeft minder flexibiliteit.
Valt dit samen met een energieschok, dan ontstaat een negatieve spiraal. Olie verstoringen voeden inflatiezorgen. Inflatiezorgen duwen de rente omhoog. Een hogere rente werkt weer door op risicovolle assets.
Wat het ingewikkelder maakt is dat de dollar tegelijkertijd sterker wordt. Ondanks alle verhalen over de-dollarisatie leunt het mondiale systeem in tijden van stress nog steeds zwaar op dollarliquiditeit. Stijgende rente, sterke dollarvraag, aanhoudend geopolitiek risico. Geen stabiele mix op de lange termijn.
Op de korte termijn is dat zelfs een positief signaal. Het toont aan dat er enorme vraag klaarligt zodra we over deze hobbel heen zijn.
Waar dit de markten laat
Markten hebben op dit moment geen gebrek aan informatie. Ze worstelen omdat er te veel uitkomsten tegelijkertijd mogelijk zijn.
Opluchting is dichtbij genoeg om op in te spelen, maar nog niet dichtbij genoeg om op te vertrouwen. Druk is zichtbaar maar nog niet sterk genoeg om iets te breken. Dat houdt alles in een staat van spanning in plaats van oplossing.
Ondertussen blijven obligatiemarkten op de achtergrond de condities verkrappen, ook terwijl aandelen stijgen. Die scheiding is voorlopig beheersbaar, maar wordt moeilijker vol te houden als ze verder uiteenloopt.
Markten reageren nu snel, maar committeren langzaam. En totdat iets die balans in een duidelijke richting verschuift, zal dat gedrag niet veranderen. Navigeer de markten met voorzichtigheid. Forceer niets omwille van het forceren, zeker niet in deze omstandigheden.
