Tegenstrijdige signalen uit Washington
Markten reageren op het idee van een oplossing, niet op de werkelijkheid ervan. Dat houdt prijzen in beweging, maar creëert geen stabiliteit. Opluchting kan snel ontstaan, maar is moeilijk vol te houden wanneer de onderliggende situatie niet echt is verbeterd.
China en Pakistan traden deze week naar voren met een duidelijke boodschap: aandringen op een staakt-het-vuren, de gesprekken hervatten en vooral de Straat van Hormuz heropenen. Op papier klinkt dat als vooruitgang. Maar de VS handhaafden een agressieve houding, met aanhoudende aanvallen en waarschuwingen voor verdere escalatie, terwijl Iran duidelijk maakte dat het vertrouwen in enig onderhandelingsproces vrijwel nihil is.
Daarop volgden tegenstrijdige signalen uit de VS, die suggereerden dat de oorlog binnen enkele weken zou kunnen eindigen zonder formele overeenkomst. Markten blijven zitten met twee totaal verschillende scenario’s tegelijk.
Prijzen stijgen, maar overtuiging volgt niet. Daarom voelen rally’s scherp aan, maar niet stabiel. Dit is geen markt die met vertrouwen stijgt. Het is een markt die hoopt dat te kunnen.
Trump heeft een deadline van twee tot drie weken gesteld voor deze oorlog. Als hij zich daaraan houdt, kan dat wereldwijd opluchting brengen, maar het is zeker niet de uitkomst die hij voor ogen had. De belangrijkste begunstigde lijkt Israël te zijn, en het wordt steeds duidelijker dat Trump heeft onderschat hoe schadelijk deze zet is geweest voor hemzelf, voor de VS en voor zijn positie in aanloop naar de tussentijdse verkiezingen.
Energie als aanjager van bredere marktstress
De Straat van Hormuz blijft een kritieke flessenhals voor wereldwijde energiestromen. Elke verstoring werkt snel door in mondiale prijzen, en dat gebeurt nu al. Olieprijzen zijn gestegen, brandstofkosten nemen toe en beleidsreacties beginnen zichtbaar te worden.
Tegelijkertijd bouwt zich onder de oppervlakte minder zichtbare stress op. De heliumvoorziening, met name in de VS, staat nu onder druk. Helium speelt een sleutelrol bij het koelen van de hardware die AI-infrastructuur aandrijft. Een aanhoudend tekort kan aanzienlijke gevolgen hebben voor een sector waarvan de Amerikaanse overheid in toenemende mate afhankelijk is. Ook het tempo van munitieverbruik in dit conflict is aanzienlijk, met mogelijk structurele gevolgen op de langere termijn.
Hogere olieprijzen voeden inflatieverwachtingen, wat op zijn beurt invloed heeft op rentetarieven, groeiverwachtingen en marktsentiment. Zelfs als de krantenkoppen verbeteren, verdwijnt de economische impact niet onmiddellijk. Markten kunnen stijgen op hoop terwijl de onderliggende druk blijft toenemen.
Liquiditeit houdt alles voorlopig bij elkaar
Ondanks alles houden markten zich beter dan velen zouden verwachten. Een belangrijk deel daarvan komt neer op structuur: de ETF-markt is groter dan ooit, met consistente instroom en sterke vraag naar brede blootstelling. Dat creëert een gestage koopstroom, zelfs in onzekere tijden. Tegelijkertijd roteren beleggers naar dividend- en energiegerichte producten om betrokken te blijven zonder buitensporig risico te nemen.
Maar er is een keerzijde. Wanneer stromen het zware werk doen, kunnen markten stijgen zonder sterke onderliggende overtuiging. Dips worden gekocht, maar niet altijd om dezelfde redenen als voorheen. En wanneer steun wegvalt, kunnen bewegingen sneller versnellen dan verwacht.
Eerst reageren, later beslissen
Markten hebben het niet moeilijk omdat ze geen richting hebben. Ze hebben het moeilijk omdat er tegelijk te veel mogelijke richtingen zijn. Opluchting is zichtbaar, maar is gebaseerd op verwachting in plaats van bevestiging. Onderliggende druk vanuit energie en toeleveringsketens werkt nog steeds door het systeem.
Voor nu helpt liquiditeit om alles bij elkaar te houden. Maar de basis daaronder hangt af van iets concreets dat naar voren komt. Totdat dat gebeurt, zullen markten waarschijnlijk eerst reageren en pas later beslissen.
